مىفرمايد : « الفقر فخري و به افتخر » « 275 » . تجسّد اعمال كه در شريعت مقدّسه وارد است ، در اين عالم است كه عالم برزخ قلب است . و از براى بدن مثالى انسانى حواسّ خمسهء ظاهره است از بصر و سمع و لسان و شمّ و لمس ؛ چنان‌كه از براى بدن حسّى است و همچنين حواسّ خمسهء باطنه است . و ساير صور افعال و اخلاق و عقايدى كه در اين عالم ممثّل مىشوند اگر نيك باشد به صور حسنهء نيك ، با بهاء « 276 » و صفاء ممثّل مىشوند ، و اگر آنها بد باشند به صور كريههء مظلمه مؤلمه « 277 » ممثّل مىشوند . و صورت‌هاى نيك باعث تنعّم سعد است و صورت‌هاى بد ، باعث عذاب اشقياست . و صورت‌هائى كه ديده مىشود در خواب يا بيدارى از براى مكاشفين يا « بين النّوم و اليقظة » « 278 » از براى سلّاك ، تمام از اين عالم است . بعضى از خارق عادات كه از اوصياء و انبياء و اولياء ديده مىشود از اين عالم مثال و برزخ است چنان‌كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه در يك شب در هفتاد مكان وعده داشتند و در همه جا بودند و حضرت رسول ( ص ) فرمود : على عليه السّلام آن شب نزد من بود و جبرئيل نازل شد و گفت : حقّ تعالى مىفرمايد : على آن شب در نزد ما بود . و « خلع و لبسى » « 279 » كه

--> ( 275 ) - نيازمندى ، افتخار منست و به آن افتخار مىورزم . ( 276 ) - ظرافت و زيبائى ( 277 ) - دردناك ( 278 ) - ميانهء خواب و بيدارى : و اين حالتى است كه در اين حالت بعضى از حواسّ ظاهر بدن مانند شنوائى يا بينائى از كار مىافتد درحالىكه شخص هنوز بعالم خواب منتقل نشده در اين حالت غالبا براى سالكان مبتدى از عالم برزخ و ملكوت اشباحى نموده مىشود و اگر سالك در راه سلوك قوّت گيرد اين حالت و قوىتر از آن در بيدارى هم واقع مىشود . . . ( 279 ) - اين جمله مركّب است از دو كلمه : خلع يعنى جدا شدن يا جدا كردن و لبس بمعنى پوشيدن : و چون اين دو كلمه به همين صورت پشت سر هم قرار گيرد در اصطلاح اهل طريقت و معرفت آنست كه سالك از مرتبه‌اى -